Eldersch het schepje in de steen / Maarten Janssen
Locatie: Eikenstek
Op de grens van het wandelpad en de zandverstuiving De Eikenstek ligt een flinke zwerfkei. De steen roept onmiddellijk vragen op. Is deze kei hier door gletsjers van de voorlaatste ijsstijd aangevoerd? En wat doet het rode schepje erin? Beeldend kunstenaar Maarten Janssen spoort ons met dit sprookje aan onze fantasie de vrije loop te laten.
‘Eldersch, het schepje in de steen’ is volgens Janssen een sprookje dat zichzelf heeft bedacht. Het had slechts het landschap waarin Woest&Bijster plaatsvindt nodig om te ontstaan. Bij het doorkruisen van dit landschap voelt Janssen de echo’s van vervlogen tijden. Vuursteenvondsten, een urnenveld, grafheuvels, een prehistorische waterput, sporen van raatakkers en een Middeleeuwse weg getuigen van vroege menselijke bewoning. Het gebied is bovendien rijk aan mythen en sagen; van stenen die ’s nachts bloeden, witte wieven, nachtelijke spookruiters en een spooktrein die hotelgasten ophaalt en ze nooit meer terugbrengt. Janssen voegt er het verhaal van het rode schepje ‘Eldersch’ aan toe, dat wacht op een mythische held die hem (of haar?) komt redden, zoals de legendarische Koning Arthur het zwaard Excalibur uit een steen bevrijdde. Eldersch behoort toe aan Graver Han van Sanden, die op een goede dag goud heeft opgegraven en toen met pensioen kon. Zou dit schepje voor ons het zand van de zandverstuiving in dit edele metaal kunnen veranderen?
Maarten Janssen, (HKA)/ArtEZ, Arnhem
“Ik schilder met schilderijen en klei met aardewerk, blaas glas nieuw leven en schrijf met objecten”.
– Kunstenaar Maarten Janssen put inspiratie uit herinneringen en persoonlijke associaties met objecten. Deze objecten krijgen een sentimentele lading en transformeren tot symbolen van nostalgie en intimiteit. Humor speelt daarbij een essentiële rol: het creëert een dialoog met de toeschouwer en nodigt uit tot herinterpretatie. Zijn beeldtaal is speels en ogenschijnlijk kinderlijk. “Kinderachtig? Nee, het is de taal die we allemaal begrijpen – we zijn immers allemaal jong geweest,” zegt Maarten. – (Eldric Mourn)
