Eldersch het schepje in de steen / Maarten Janssen

Locatie: Eikenstek

Op de grens van het wandelpad en de zandverstuiving De Eikenstek ligt een flinke zwerfkei. De steen roept onmiddellijk vragen op. Is deze kei hier door gletsjers van de voorlaatste ijsstijd aangevoerd? En wat doet het rode schepje erin? Beeldend kunstenaar Maarten Janssen spoort ons met dit sprookje aan onze fantasie de vrije loop te laten.

‘Eldersch, het schepje in de steen’ is volgens Janssen een sprookje dat zichzelf heeft bedacht. Het had slechts het landschap waarin Woest&Bijster plaatsvindt nodig om te ontstaan. Bij het doorkruisen van dit landschap voelt Janssen de echo’s van vervlogen tijden. Vuursteenvondsten, een urnenveld, grafheuvels, een prehistorische waterput, sporen van raatakkers en een Middeleeuwse weg getuigen van vroege menselijke bewoning. Het gebied is bovendien rijk aan mythen en sagen; van stenen die ’s nachts bloeden, witte wieven, nachtelijke spookruiters en een spooktrein die hotelgasten ophaalt en ze nooit meer terugbrengt. Janssen voegt er het verhaal van het rode schepje ‘Eldersch’ aan toe, dat wacht op een mythische held die hem (of haar?) komt redden, zoals de legendarische Koning Arthur het zwaard Excalibur uit een steen bevrijdde. Eldersch behoort toe aan Graver Han van Sanden, die op een goede dag goud heeft opgegraven en toen met pensioen kon. Zou dit schepje voor ons het zand van de zandverstuiving in dit edele metaal kunnen veranderen?

Maarten Janssen, (HKA)/ArtEZ, Arnhem

“Ik schilder met schilderijen en klei met aardewerk, blaas glas nieuw leven en schrijf met objecten”.

– Kunstenaar Maarten Janssen put inspiratie uit herinneringen en persoonlijke associaties met objecten. Deze objecten krijgen een sentimentele lading en transformeren tot symbolen van nostalgie en intimiteit. Humor speelt daarbij een essentiële rol: het creëert een dialoog met de toeschouwer en nodigt uit tot herinterpretatie. Zijn beeldtaal is speels en ogenschijnlijk kinderlijk. “Kinderachtig? Nee, het is de taal die we allemaal begrijpen – we zijn immers allemaal jong geweest,” zegt Maarten. – (Eldric Mourn)

www.bymaarten.com

conifer futuri / Wim Schermer

Locatie: Pinetum De Dennehorst

Tussen de naaldbomen in De Dennenhorst staat een merkwaardig exemplaar met de botanische naam ‘conifer futuri’. Deze ‘boom’ wortelt niet in de grond en heeft geen naalden. Het kunstwerk heeft de archetypische vorm van een naaldboom; een kunstboom die zich heeft genesteld tussen de vele natuurlijke exemplaren en zachtjes meedeint in de wind. 

De ‘conifer futuri’ is van Wim Schermer, kunstenaar, uitvinder en vooral verteller, zoals hij zichzelf graag kwalificeert. Met zijn bijdrage aan Woest&Bijster wil Schermer in deze particuliere bomentuin de schoonheid van natuur en landschap vieren en de strijd van oprichter Henri Dinger en zijn nazaten voor het behoud ervan eren. 

Met zijn veelal kinetische installaties roept Schermer verwondering op over het schijnbaar alledaagse. Hij wil magie creëren door de grenzen van de realiteit in twijfel te trekken. Hij nodigt ons uit de vertrouwde wereld met een frisse blik te bekijken. Schermer wil ons ook aan het denken zetten over het spanningsveld in de relatie tussen mens en natuur. Dat levert in De Dennenhorst een dualistisch beeld op. Zo poëtisch als het deinen in de wind, zo dystopisch oogt het zwartgeblakerde uiterlijk van deze ‘naaldboom van de toekomst’. Schermer roept de vraag op: “Is deze boom een blik in de toekomst, waarin zelfs de natuur artificieel zal zijn, of worden we ons tijdig bewust van onze destructieve invloed op de natuur en voorkomen we de teloorgang ervan?”

Wim Schermer (woont en werkt in Rotterdam)

Studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie (Amsterdam) en de Technische Universiteit Delft.

Opgeleid als ingenieur Industrieel Ontwerpen (MSc) aan de Technische Universiteit Delft en als kunstenaar (MFA) aan de Gerrit Rietveld Academie (Amsterdam), combineert Schermer het beste van twee werelden. In zijn installaties creëert hij nieuwe technieken en gaat hij op onconventionele manieren om met materialen. Hij is kunstenaar en uitvinder tegelijk, maar bovenal is hij een verteller die beelden gebruikt in plaats van woorden.

Schermer wordt geïnspireerd door de schoonheid van het alledaagse, waarin de relatie tussen de natuur en de mens een centrale rol speelt. Hij bestudeert natuurverschijnselen tot in detail, om te zien wat er precies plaatsvindt. Hij onderzoekt alternatieve manieren om dat specifieke deel van de werkelijkheid te visualisere, en gebruikt het innovatieve resultaat om een verhaal te vertellen dat zijn oorsprong vindt in de context van de locatie en creëert zo werk dat betovert.

www.wimschermer.nl

Instagram: wimwonders

Afstand is een taal die je kunt meten / Sanne van Balen

Locaties: Doesburgermolen, De Koepel, Hoge Valkse dijk 

De Veluwe is rijk aan fietsroutes. Tussen de rood-witte bewegwijzeringsborden bevindt zich tijdens Woest&Bijster een aantal bijzondere exemplaren van beeldend kunstenaar Sanne van Balen. Ze geven niet de richting aan naar de volgende plaats, maar verwijzen naar elkaar en naar het landschap, waardoor we worden verleid tot verdwalen. 

Sanne van Balen is schrijver en beeldend kunstenaar. Met ‘literaire installaties’ onderzoekt zij hoe taal vorm krijgt in meer dan alleen een tekst. In haar werk legt zij een verbinding tussen taal en landschap. Zij definieert het landschap als een taalkundige plaats waar betekenissen worden gegenereerd. Het landschap heeft volgens Van Balen “een handschrift als een horizon in de verte”. Als we dat handschrift weten te duiden leren we de werkelijkheid om ons heen beter te begrijpen. 

Van Balen onderzocht het taallandschap van Ede. Ze vroeg bewoners naar teksten die hen richting geven. Dat bleken vaak bijbelteksten te zijn, maar ook songteksten en gedichten. Hiermee maakte Van Balen verschillende zinnen; in de gebiedende wijs die veelvuldig gehanteerd wordt in de Bijbel en toepasselijk is voor bewegwijzeringsborden. Ze zijn op de borden gegroepeerd als losse onderdelen die samen een geheel zouden kunnen vormen. 

Met dit werk wil Van Balen laten zien hoe taal houvast biedt en richting geeft. Om de volledige tekst te doorgronden fietsen we langs het parcours op zoek naar deze inspirerende woorden en vinden we een landschap vol betekenis.

Dit project kwam tot stand door een bijdrage van het Amarte Fonds

En in samenwerking met: Karin Schonewille-Meijwaard, Henk Jan Schonewille, Evelinde Schonewille, Jasper Schonewille, Marieke Jochemsen,

 Haar werk houdt zich bezig met taal op veel verschillende niveaus: als systeem, tekst, product van interpretatie en als uitgangspunt voor materiële zaken. Ze heeft een achtergrond in zowel Nederlandse Letterkunde als beeldende kunst (Nederlandse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld Academie). Door taal en landschap met elkaar te verbinden en ze als linguïstische plaatsen van betekenis te benaderen, doemt een handschrift op als een horizon in de verte. Met een poëtische blik bevraagt ze het alledaagse en daagt ze haar publiek uit de dagelijkse omgeving opnieuw te bekijken.

Ze is een hedendaagse Nederlandse kunstenaar die bekend staat om haar verhalende en vaak poëtische installaties. In haar werk verkent ze thema’s zoals menselijke kwetsbaarheid, herinnering en de relatie tussen mens en natuur. Haar installaties, vaak gekenmerkt door een sterke visuele taal en symboliek, nodigen de toeschouwer uit tot introspectie en reflectie.

www.sannevanbalen.nl

Instagram.com/sannevbalen

foto: Wouter Le Duc

En in samenwerking met:

Karin Schonewille-Meijwaard, Henk Jan Schonewille, Evelinde Schonewille, Jasper Schonewille, Marieke Jochemsen, Gerard Jochemsen, Milah van Zuilen, Gerda van der Haar en Jan Siebelink.